thinks out ★ LOUD

เอ็นทรี่นี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับสาวไซด์ไลน์แต่อย่างใด...นะยะ...

ไว้นังไนล์สิ้นเนื้อประดาตัวไม่สามารถเขียนนิยายวาดรูปใช้แรงงานใช้สมองใช้สองมือเลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองและคนในครอบครัวเมื่อไหร่ ค่อยว่ากันอีกที

เมื่อสองวันก่อน...เพราะนึกว่าตัวเอง"บินได้"ก็เลยร่อนจากขอบฟุตบาทลงพื้นถนน(ที่โชคดีไม่มีรถวิ่งอยู่)มาค่ะ

ลงจอดอย่างข้าวของกระจาย ดีเอสเอย มือถือเอย แลบท็อป(คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊ค)เอย 

ดีว่าไม่มีอะไรแตกหักเสียหาย 

นอกจาก...เนื้อชิ้นเล็กๆที่ย้ายจากหัวเข่าไปอยู่บนกางเกง

ทำไมคนที่ไปสะเดาะเคราะห์คนแรกในหมู่เพื่อนๆถึงโดนคนแรกเลยฟระ

แต่เอ็นทรี่นี้ไม่ได้จะมาพร่ำเพ้อเรื่องอาการบาดเจ็บ

มันเป็นแค่สาเหตุที่ทำให้นังไนล์ซื้อกางเกงขาสั้นค่ะ

หลังจากโดนเสด็จแม่กรอกหูมาว่า แกขาใหญ่ ใส่ขาสั้นไม่ได้มาหลายปี 

นังไนล์ก็ไม่อาจทนร้อนต่อไปได้ และเราก็เรียนรู้แล้วว่า...จริงๆมันก็ไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น

แค่มีน้องสาวที่เตี้ยกว่าแค่สองสามเซ็น แต่เบากว่าแค่สิบโลมาเป็นข้อเปรียบเทียบเท่านั้นเอง

(ดิฉันไม่ได้อ้วน...โอเค๊ น้องฉันมันผอมเองงง)

เดินเข้าร้านขายกางเกงอย่างมาดมั่น

"พี่คะกางเกงตัวนี้มีไซส์..."

"ตัวที่โชว์อยู่ไซส์เอสค่ะ"

"...ค่ะ...มีไซส์แอลไหมคะ"

คุณพี่คนขายชะงัก แล้วพิจารณารูปร่างนังไนล์หัวจรดเท้า (ใส่ชุดนิสิตกระโปรงพลีทอยู่)

"...พี่ว่า...น้องน่าจะใส่ไซส์เอสหรือไซส์เอ็มก็ได้แล้วนะ"

<<< หน้านังไนล์ตอนนั้น
เชื่อหนูเถ๊อะะะะ หนูใส่ไม่ได้หรอกไซส์เอ็มน่ะ

"เอาไซส์แอลค่ะ..."

พี่แกก็หยิบกางเกงไซส์แอลให้พร้อมกับผ้าถุง

และระหว่างที่นังไนล์กำลังลองกางเกงอยู่นั้นเอง

ความรู้สึกบางอย่างก็เกิดขึ้น...

นังไนล์ยิ้ม

และ...พูดว่า...

"...พี่คะ...

...

..

.

มีไซส์ เอ็กซ์แอลไหมคะ..."

เรื่องนี้แค่เล่าขำๆนะคะ

จริงๆแล้วมั่นใจว่าเป็นเพราะกางเกงร้านนั้นไม่ได้ไซส์มาตรฐาน (ไม่มีเอ็กซ์แอลอีกต่างหาก เชอะ)

เพราะพอเราไปที่ร้าน Nude  ข้างๆToyotaที่สยาม

ก็ใส่กางเกงเอวสูงไซส์แอลได้พอดิบพอดี

จริงๆที่เล่าเรื่องนี้ไม่ใช่ว่าจะบ่นเรื่องขาใหญ่หรืออะไรหรอก (จริงเหรอ?)

เพียงแต่นังไนล์เป็นคนนึงที่ใส่แต่ขายาวมาตลอด เพราะโดนบอกว่าขาใหญ่ๆๆๆจนอาย

ต้องทนร้อนมาหลายปี

ในที่สุดก็กล้าใส่ขาสั้น

และจากปากคำเพื่อนๆรอบข้าง

มันก็บอกว่าไม่ได้ใหญ่อะไรขนาดนั้น

โธ่...แล้วนี่เสียเวลาทนร้อนมาตั้งกี่ปีเนี่ย

บางทีเห็นเด็กผู้หญิงตัวท้วมๆหน่อยใส่แต่เสื้อยืดตัวใหญ่ๆกางเกงยีนส์ตัวใหญ่ๆเพราะรู้สึกว่ารูปร่างไม่สวยแล้วก็เศร้าแทน

มีเด็กผู้หญิงหลายคนที่ไม่กล้าแต่งตัวสวยๆเพราะคิดว่าตัวเองไม่น่ารัก แล้วก็พลอยทำให้รู้สึกว่า

ไม่เหมาะ

ไม่ดี

พาลรู้สึกว่าเสื้อผ้าน่ารักๆมีไว้สำหรับสาวแอ๊บแบ๊วไซส์มินิเท่านั้น

ยิ่งมีคนพูดว่า "ตัวก็ใหญ่ยังใส่โชว์อีก อุบาทว์"

เด็กผู้หญิงเหล่านี้ก็จะรู้สึกว่าตัวเองไม่ควรใส่เสื้อผ้าบางๆหรือกางเกงขาสั้นเป็นอันขาดเพราะมัน "ไม่ดี" มัน "อุบาทว์"

ก็เข้าใจนะคะว่าเดี๋ยวนี้มันก็มีคนแต่งตัวไม่เหมาะสมอยู่เยอะ

แต่ในขณะเดียวกันก็มีเด็กผู้หญิงที่ไม่กล้าแต่งตัวอยู่อีกเยอะเหมือนกัน (นังไนล์ก็เคยเป็นหนึ่งในนั้น)

เพราะฉะนั้น...

ครั้งต่อไปที่จะวิจารณ์รูปร่างคนอื่นน่ะ

ใช้สติกันซะบ้าง

นะยะ!

 ป.ล. อาการร้อนๆแบบนี้ใส่ขาสั้นแล้วรู้สึกดีจริงๆด้วยล่ะ...(แต่ก็ไม่ได้สั้นมากนะ)