thinks out ★ LOUD

วันนี้มีงานเลี้ยงที่ภาควิชา มีธีมแต่งตัวคือ "แต่งเหมือนใครก็ได้ในภาค"

แต่งเป็นรุ่นพี่ปี4่คนนึง แต่แต่งออกมาแล้วดูสก๊อย (ขออภัยพี่ลูกอินทร์ไว้ ณ ที่นี้ด้วย)

เพิ่มความสก๊อยด้วยเฮนน่า(สมุนไพรใช้เีขียนตัวของอินเดีย-ซื้อได้ที่พาหุรัดชั้นสอง)ที่เขียนตั้งแต่เมื่อวาน

ใช้ร่างกายตัวเองเป็นผืนผ้าใบนี่...สนุกจัง (สับสนระหว่างสนุกกับบ้า?)

สภาพโดยรวมของการแต่งตัววันนี้

รู้สึกตัวเองสก๊อยชอบกล

เลยทำตัวดีต่อเพื่อนร่วมโลกมากขึ้น (แบ่งปันแก่วนิพก ทำตัวเหมือนเป็นริดสีดวงบนรถเมลล์ ทำให้คนอื่นที่เราไม่รู้จักยิ้ม ด้วยรอยยิ้มของเรา) (สับสนระหว่างทำตัวดีกับบ้า?)

ให้รู้ว่าสก๊อยก็มีน้ำใจได้

ในงานสนุกมาก

พี่ๆฮา

น้องๆก็ฮา

ครูก็ฮา

งานครอบครัวมากๆ มีทั้งครู-ใหญ่(อ.สดใส)ผู้ก่อตั้งวิชาศิลปการละคร ทั้งพี่ๆปริญญาโท ทั้งพี่ๆที่จบไปแล้ว นิสิตในเอกทุกชั้นปี (รวมน้องปีหนึ่งที่หมายมั่นจะเข้าเอกด้วย) นิสิตที่เรียนโทละคร นิสิตที่อยู่คณะอื่นแต่ก็มาร่วมหัวจมท้าย(เรียนไลท์)กับพวกเรา และแฟนๆของบุคคลข้างต้น ก็มา...

มีตั้งแต่ผัดหมี่ไปจนถึงลูกชิ้นปิ้ง

(ของคาวออกแนวอีสาน แต่ของหวานนี่เขายกมาฟาดกันจริงๆ)

คัพเค้กสารพัดสี มูสเค้ก ชีสเค้ก เค้กแป้งเครป บราวนี่จากหลายแหล่ง ช็อกบอล สละเชื่อม เค้กวุ้น คุกกี้ ฝอยทอง และขนมบางอย่างที่ไม่สามารถระบุชื่อได้

อิ่มอร่อยอ้วนเอียนกันไปตามๆกัน

พูดมากแล้ว แปะรูปดีกว่า

What I wore today...

รูปใหญ่ก็คลิกที่รูปนะจ๊ะ

คราวนี้วาดเป็น Tegaki เป็นบล็อกที่ไม่ให้พิมพ์ ให้วาดล้วนๆ

ไร้เลเยอร์ ไร้การลงแสงเงา

รูปเผาหน่อยน่อ ข้าน้อยยังฝีมืออ่อนด้อย

* ตัวจริงหาได้ผอมเช่นนี้ไม่ * (คนสวยต้องยอมรับความจริง)

เสร็จแล้วก็รีบไปดูละครของ naked mask เรื่องหมูบินได้

นิทานน่ารักๆที่ทำเราร้องไห้ได้

เหลือรอบทุ่มนึง พรุ่งนี้อีกวันนึงนะจ๊ะ

รายละเอียด คลิก เลยจ่ะ

* สังเกตได้ว่าหมูและนังไนล์หน้าตาเหมือนกัน ชอบกล *