thinks out ★ LOUD

นังไนล์เกาะติดกระแส (หลังจากดองมาราธอนมานาน)

"เป็นกลาง"

คำนี้รู้สึกคนใช้กันสองความหมาย

ความหมายแรกคือ กูไม่ชอบทั้งคู่ กูไม่อยากเข้าข้างใคร

ความหมายสองคือ กูไม่สนแม่งทั้งคู่ ใครจะทำอะไรก็เรื่องของมัน

รู้สึกว่านักเรียน นิสิตนักศึกษาจะ "เป็นกลาง" กันเยอะ เนอะ

นังไนล์น่ะ เป็นกลางอันแรก และกำลังทะเลาะกับน้องสาวที่"เลือกข้าง"ไปแล้วอยู่ (อยู่แบบนะบัดนาวเลยแหละ)

ทำไมเรา(เยาวชน)ถึงเป็นกลาง?

เพราะเราฉลาด...และเราโง่

เราฉลาดที่จะคิดว่ามันเป็นแค่เกมการเมืองและไม่เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงดีกว่า

เราโง่ที่คิดว่ามันเป็นเรื่องของคนอื่นและอยู่เฉยๆอย่าหาเรื่องใส่ตัวดีกว่า

เราไม่ชอบ"กลุ่มคน"ที่มาชุมนุมกันเพราะทำรถติด เศรษฐกิจแย่

แต่ถ้าเขาไปชุมนุมกันกลางเกาะร้างอะไรซักอย่าง เราก็คง "เฉยๆ"

เราไม่ชอบ "ใครบางคน" ที่โกงกินบ้านเมือง เพราะเงินภาษี"ของเรา"(ซึ่งของเราจริงๆรึเปล่าก็ไม่รู้) ไม่ได้ตกถึงมือเรา

แต่ถ้าเขาทำประโยชน์มหาศาล สร้างสาธารณูปโภค แก้ปัญหารถติด ปลดหนี้ให้ประชาชน(แบบปลดไปจริงๆ) ทำให้เศรษฐกิจดีขึ้นถึงขนาดเรานอนอยู่บ้านเราก็ได้ตังค์ใช้ (แบบเงินสำหรับผู้ตกงานที่ญี่ปุ่นอ่ะ) เขาจะโกงไปทำอะไรนิดหน่อย เราก็คง "เฉยๆ" 

มีคนบอกว่าในสมัยก่อน กลุ่มนักศึกษาออกมาสร้างความ"วุ่นวาย"ให้กับการเมืองมากเกินไป เขาเลยพยายามทำให้นักศึกษารุ่นถัดๆมาไป "วุ่นวาย" อยู่กับเรื่องอื่นๆและ"เรื่องของตัวเอง"

แต่นังไนล์ว่านะ มันเพราะนักศึกษาและกลุ่มคนที่"เป็นกลาง"สมัยก่อนเขาไม่อยากให้ลูกและคนที่ตัวเองรักต้องไปเสี่ยงอันตรายแบบที่ตัวเองหรือคนอื่นเคยเป็นมาก่อน (ก็น่ากลัวอยู่ ลองนึกภาพคนอาวุธครบมือบุกเข้ามาแขวนคอเราและเพื่อนๆของเราสิ) ก็เลยพยายามให้เขาไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องอื่นๆและ"เรื่องของตัวเอง" ให้มากขึ้น

สงสัยมันก็คงเป็นเพราะอย่างนี้เนี่ยแหละ พวกเราถึงได้กลายเป็น "กลาง" กันหมด

เฮ้อ...คิดแล้วก็เศร้าเนอะ...