★ Cat's Alley ★

ช่วงนี้นังไนล์ทำงานเชียร์ของอักษรค่ะ เป็นพี่เชียร์สวยถึกบึกบึน (กร๊าก) ชีวิตก็วุ่นวายได้อีก แถมอาม่าก็เข้าโรงพยาบาล ตารางชีวิตช่วงนี้ก็เลยมีแค่ ตื่นนอนเจ็ดโมงเช้า อาบน้ำแต่งตัวลงมาช่วยป๊าเปิดร้าน ไปทำงานเชียร์ที่คณะตั้งแต่เก้าโมงถึงบ่ายสามครึ่ง กลับบ้านสลบถึงสี่โมงเย็น เก็บร้าน เดินไปซื้อข้าวกับของเยี่ยม ข้ามเรือไปโรงพยาบาลเยี่ยมอาม่า กลับบ้านสี่ทุ่ม แย่งห้องน้ำกับคนอื่นๆ แต่งตัวและสลบไปตอนห้าทุ่มครึ่ง...แล้วก็ตื่นนอนตอนเจ็ดโมงเช้า อาบน้ำแต่งตัว....

ชีวิตกลับมาเหมือนเดิมทุกวันๆอีกแล้ว (ถอนหายใจ) หน้าตาก็โทรมเอ้าโทรมเอา เพราะว่าออกจากบ้านทุกวัน ไทเฮาก็เลยวีน T^T  ช่วงนี้ก็เลยเครียดๆ สิวก็ขึ้น (โฮ) ปจดก็ขาดยาวนานเหลือเกิน จำวิธีใช้ผ้าอนามัยไม่ได้แล้วนะ!

วันพุธนี้ว่าจะไปหาหมอจริงจังซะที เพราะขาดนานเกินเหตุ สามารถคลอดลูกได้กันเลยทีเดียว

หรือว่าควรไปหาจิตแพทย์จัดการเรื่องเครียดก่อนดีกว่านะ...

หรือว่า...จะจัดการเรื่องโรคหัวใจก่อนดี...สถิติตอนนี้คือเจ็บหน้าอกห้าครั้งในหนึ่งวัน...

โอ๊ย ปัญหาสุขภาพรุมเร้า แต่พี่เชียร์ก็เหลือแค่ยี่สิบสามคน ต่อน้องสามร้อยกว่าคนแล้ว T^T

สภาพพี่เชียร์แต่ละคนก็ไม่ต่างจากเราเท่าไหร่ แถมมีป่วยเข้าโรงพยาบาลไปอีกคน ที่เหลือก็...พร้อมป่วยกันหมดแล้ว...

ไอ้พวกแผนเตรียมพร้อม เกิดน้องเป็นลม เกิดน้องชัก เกิดฝนตกจะทำยังไง เกิดน้องจะขอกลับบ้านก่อน ถ้าน้องมาช้า ตอนพักเบรกให้น้องเข้าห้องน้ำที่ไหน ถ้าน้องเข้าห้องน้ำนาน ถ้าน้อง ถ้าน้อง ถ้าน้อง....

เตรียมพร้อมสำหรับน้องเสมอ ขนาด "ถ้าแอร์ตกใส่หัวน้อง เราจะทำยังไง" ยังต้องรู้ว่าแต่ละคนจะทำยังไง (กรี๊ด แอ๊บเสิร์ดที่สุด) ดูจากซุ้มรับน้อง ทำซุ้มเสร็จต้องเอาผ้าพลาสติกมาทำมุ้งล้อม เกิดฝนตกน้องจะได้ไม่เปียก

แต่พี่เชียร์อ่ะแทบน๊อคคางานแล้วนะเนี่ย...เฮ้อ...แต่ละคนก็มีปัญหากับที่บ้านกันประปราย T^T เพราะออกจากบ้านทุกวันทำงานเช้ายันเย็นมาได้จะสามเดือนแล้ว...(เฮ้อ...)

แต่พรุ่งนี้(วันแรกพบ)ก็จะได้เจอหน้าน้องๆแล้ว นึกถึงหน้าน้องๆยิ้มแล้วก็สุขใจ มีแรงฮึด

ส่วนนังน้องๆที่เหวี่ยงๆเชิ่ดๆ...เจอหน้าทำเมิน...

ก็อย่าไปคิดถึงมันให้ของขึ้นองค์ลงเลยดีกว่า...

ว่าแล้วก็ไปซ้อมเต้นเปิดตัวพี่เชียร์พรุ่งนี้

นังไนล์ สู้ค่า!

ป.ล. สาธุ อย่าฝนตกเลยนะ พรุ่งนี้ เพี้ยงๆๆๆ อยากเต้นสันฯกับน้องอ่ะ