บ้าน บ้าน บ้าน

เอาเถอะ...ถึงเขียน(พิมพ์)ลงไปแล้วใครจะบอกว่า "เป็นเอามาก" ก็เถอะนะ แต่ก็อยากเขียนเอาไว้ที่ไหนซักที่ ไม่ต้องให้ใครมาอ่าน ไม่ต้องให้ใครมาบ่น อยากเขียนไว้ให้ตัวเองนั่นแหละ ซักวันหนึ่งในอนาคต ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น จะได้นึกเรื่องๆนี้ออก

คิดอยู่ว่าการที่เราได้เจอกับ"เขา" มันเป็นเพราะ "ความบังเอิญ" ที่น่ากลัว

ถ้าเป็นแผนการของใครซักคน มันก็เป็นแผนที่แยบยลมาก

ไม่อยากเข้าข้างตัวเองว่าเป็นแผนของคนบนฟ้า เราอาจจะไม่ได้เกิดมาคู่กันก็ได้

แต่ว่า...

ถ้าตอนนั้นเราไม่ตอบตกลงช่วยงานละคร

ถ้าตอนนั้นเขาไม่ได้ว่างพอดี

ก็คงไม่ได้มาทำงานละครเรื่องเดียวกัน

ถ้าตอนนั้นเราไม่อาสาเป็นคนเซฟพร๊อพ

ถ้าตอนนั้นเขาไ่ม่ได้มาสายจนเห็นเรายืนยันตู้ด้วยสีหน้ากล้าๆกลัวๆ

ก็คงไม่ได้เห็นเขาหัวเราะดอกไม้บาน (ศัพท์ใหม่ บัญญัติให้ผู้ชายคนนี้โดยเฉพาะ)

(คนอ่าน :อ้าว! นี่นังไนล์พูดถึงผู้ชายหรอกเหรอะ o[]o)

ถ้าตอนนั้นเราไม่เห็นแฟนเขาที่ทั้งสวย ทั้งหุ่นดี ทั้งสูง ทั้ง...เอ้อ...เอาเป็นว่าเป็นดาราหรือนางแบบได้เลยแล้วกัน

เราก็คงไม่ตัดใจจากเขา

แล้วเราก็คงไม่เบนเข็มไปที่รุ่นพี่ที่ชอบเล่นกับเรามาตลอด (รุ่นพี่คนนี้ไม่ได้เีกี่ยวกับละครหรอก เพียงแต่จังหวะมันใกล้กันพอดี)

ถ้าวันนั้นเขาไม่ได้ขับรถไปหาแฟน

ถ้าวันนั้นเราไม่ได้โทรไปหาเพื่อนสนิท

เราทั้งคู่...คงไม่อกหักพร้อมกัน

เราคงไม่บ้าเล่นไฮไฟว์ไปเลย

เขาก็คงไม่บ้าเล่นเอ็มเหมือนกัน

เราสองคนคงไม่ได้คุยกัน

ถ้าไม่ได้คุยกัน...ก็คงไม่รู้เลยว่า ผู้ชายตัวใหญ่ๆ หน้าตาดุๆเข้มๆ (แต่ขาวนะ) (แถมยังไว้หนวดอีกต่างหาก) ที่เป็นนักดนตรีวงร็อคคนนี้...

เป็นคนปัญญาอ่อนที่สุดเลย!

อารมณ์ดี ใจดี ขี้เล่น คิดมาก แต่ก็เพราะผ่านโลกมาระดับหนึ่งแล้วก็เลยมีความเป็นผู้ใหญ่ด้วย

แต่ตอนคุยด้วยห้ามคิดว่ากำลังคุยกับผู้ใหญ่เด็ดขาด

ทั้งซื่อ ทั้งบื้อ ไม่น่าเชื่อว่าเป็นนักดนตรีร็อคเลย (เกี่ยวกันตรงไหน)

เหล้าก็ไม่กิน บุหรี่ก็ไม่สูบ ไม่ชอบเที่ยว ไม่ชอบที่อโคจร (ทั้งๆที่ตัวเองทำงานในที่อโคจร) (เจ้าตัวพูดเอง)

แถมกล่องใส่ปิ๊ก(แผ่นพลาสติกใช้เล่นกีต้าร์) ยังเ็ป็นลายคิตตี้...

สมุดจดงานเ็ป็นลายมาเมะโกมะ

ตอนถามว่า "พี่ชอบช็อกโกแลตรึเปล่าคะ"

"มม" (สัญญาณไม่ดี) (ตีความว่า "ไม่")

"ไม่เหรอคะ..."(สลด)

"เปล่าาา มากกก พี่บอกว่า ชอบมากกกก"

"ถ้าหนูทำให้พี่ พี่จะรับป่ะ?"

"ทำไมคิดว่าพี่จะไ่ม่รับล่ะ?"

(สลบด้วยความสุข เลือดกำเดาพุ่ง)

ให้ตายเหอะ! หวานกว่านังไนล์อีกนะคะคุณ!

นังไนล์เคยหว่านล้อมอ้อมไปอ้อมมาหลอกล่อให้เขาชวนไปดูหนังอยู่ชั่วโมงนึง

พี่แกก็ไม่รับมุข (ไม่ใช่ชั่วโมงบินสูงจนแกล้งทำเ็ป็นไม่รู้เรื่องนะ เหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นเยอะละ)

จนนังไนล์ต้องโพล่งไปว่า "พี่ติงต๊องรึเปล่าเนี่ย หนูพูดอ้อมเป็นชั่วโมงแล้วนะ"

"อ้าว...ก็บอกว่าจะไปกับเพื่อนไม่ใช่เหรอ"

"บอกว่า...จะโทรไปงัดเพื่อนออกจากเตียงค่ะ" (พูดช้าๆ ชัดๆ ที ละ คำ)

"....(นิ่งคิดนานมาก)...งั้นไปดูด้วยกันไหมล่ะ จะไม่ได้ต้องงัดเพื่อนออกจากเตียง"

"อ้อมมาชั่วโมงนึง หนูรอฟังคำนี้เนี่ยแหละ"

(ฮา)

เป็นเรื่องที่คิดทีไรก็ยิ้มได้ทุกทีสิน่า

แถมเราสองคนยังมีเรื่องที่เหมือนกันอย่างไม่น่าเชื่อด้วย ไอ้พวกความคิดปรัชญาประหลาดๆนั่นน่ะแหละ

นังไนล์เคยคิดเสียดายเพื่อนคนหนึ่งที่เป็นผู้ชายและก็บังเอิญเป็นเพลย์บอยที่มีโอกาสได้คุยกันตอนติดฝนอยู่ที่ห้องสมุด

คุยกันสามสี่ชั่วโมง ถึงได้รู้ว่าคุยกันถูกคอ

แต่เพราะนิสัยและวีรกรรมเรื่องผู้หญิงของเขา ทำให้ไม่ได้ติดต่อกันอีก

น่าเสียดาย...อุตส่าห์มีคนคุยกันถูกคอแท้ๆ (แต่ก็ไม่อยากไปเป็นนัมเบอร์โฟร์ของเขาอีกคนหรอกนะ)

ยังคิดเลยว่าจะเจออีกไหมนะ คนที่เป็นแบบนี้...

...ฮิๆ...นี่ไง

"เจอแล้ว"

แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันหรอกนะ

เคยงอนกันสามสี่ครั้งแล้ว

เขางอนครั้งนึง นังไนล์งอนไปสาม (กร๊าก)

ส่วนใหญ่จะเรื่องนังไนล์ปากหมา (แหม...แก้ยากซะด้วย) คือหมาเรื่องทั่วๆไปอ่ะได้ แต่ห้ามหมาเรื่องงานของเขา

เขาจริงจังกับงานน่ะค่ะ

ส่วนเรื่องที่นังไนล์งอนก็คงเป็นเรื่องเฮียตื่นสาย...กับงานยุ่งจนมาตามนัดไม่ทัน...

เลทชั่วโมงสองชั่วโมงนี่เรื่องปกติ

(ฮึ่ย!)

แ่ต่พอทำงอนทีไร เขาก็จะง้อแบบ...ไม่ไหว งอนต่อไม่ได้แล้ว ต้องยิ้มออกมาทุกที

ปกติไม่ใช่คนขี้งอนนะ แต่เวลาเห็นแบบนี้แล้วก็แอบอยากงอนให้เขา้ง้อเล่นเหมือนกัน

(ไม่ดีเลยนะเนี่ย)

ช่วงนี้ก็คุยกันทางเอ็มกับโทรศัพท์ แต่ต่างคนต่างยุ่ง (เราสอบ เขาทำงาน) ก็เลยไม่ค่อยได้คุยกันนานนัก

วันนี้แกล้งแหย่ไปว่า "โอ๊ย...พลังงานหมดอ่านหนังสือไม่ได้ ขอกอดที ฮึ๊บๆ" (ผ่านเอ็ม ตัวจริงไม่กล้าพูดหรอก)

เขาก็เงียบไปนิดนึง (จนเราผวา)

"เจอตัวจริงจะให้กอดสองทีเลย"

โอ้วววววว ตายตาหลับ....

ถึงจะตอนนี้จะบอกไม่ได้ว่าเราเป็นอะไรกัน

เพราะก็ไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อย

แต่ว่า...ตอนนี้...

เราว่าเรา ชอบ เขาล่ะ

ไม่รู้ ไม่กล้าใช้คำว่ารัก

เดี๋ยวใครบางคนจะเม้มว่า "เป็นเอามาก เพ้อได้อีก"

ไม่รู้โว้ย รู้แต่ตอนนี้

กู มี ความ สุข ว่ะ ฮี่ๆ

(เป็นเอามากจริงๆด้วยฉัน) - -"

edit @ 24 Feb 2008 22:40:18 by ReNile