★ Cat's Alley ★

แหม่ มันก็ต้องมีกันบ้างสิ เรื่องแบบนี้ ฮ่าๆ
จะขอให้ไม่เป็นเลย มันจะดีเหรอ

555 ฮามากโจ้
เราว่าเรานี่ตกนรกขุมสุดท้ายเลยล่ะ กร๊าก
มะกี้คุยๆกานอยู่เอ็มมันเด้งอะ โทดทีๆ
แต่ก้ตามมาอ่านละนะ^^
*ปล เปนผุ ญ ดีที่สุดแล้ว (ออกแนวปกป้องสิทธิสตรีมากกรู กร๊ากๆๆๆ)
**สู้ๆ ขอให้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตามอัตภาพ อิอิ

เดินผ่านประจำ ตอน 8 โมงตรง

ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนนะครับว่า ผมไม่ได้มีความรู้ลึกซึ้งทางศาสนาิอะไร...

ดังนั้น ถ้าผมจะก่อบาป ที่เกิดจาก การบอกเล่าเกร็ดความรู้ทางศาสนาโดยผิดๆ ก็ขออภัยด้วยนะครับ
-------------------------

ผมไม่คิดว่า ศาสนาพุทธมีการแบ่งแยกเพศนะ...

ตามประวัติศาสตร์ ก็มีภิกษุณีหลายองค์ อุบาสิกาหลายท่าน ที่ไปถึงนิพพาน ซะด้วยสิ

มากพอที่จะทำให้หนังสือพันกว่าหน้า ที่ว่าด้วยอุบาสก อุบาสิกา ภิกษุ ภิกษุณี ตัวอย่าง เป็นเรื่องของภิกษุณี + อุบาสิกา ซะครึ่ง ล่ะครับ



--------------------
ส่วนเรื่อง พรหม ระดับ รูปพรหม ขึ้นไปในระดับหนึ่ง จะไม่พบผู้หญิง ถ้าเอาจริงๆ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน เดาว่า คงจะเป็นการตัดอะไรบางอย่าง อาจจะเป็นความรู้สึกทั้งหมด ที่มีต่อเพศตรงข้ามก็ได้มั้ง ทำให้โลกของพรหมในระดับนั้น ไม่จำเป็นต้องมีขั้วทั้งสองที่แตกต่างอีกแล้ว

หรืออาจจะเป็นเพราะ ผู้หญิงต้องทนความทรมานบางอย่าง ที่ผู้ชายไม่ต้องทนก็ได้ล่ะมั้ง ผมเองเป็นผู้ชาย ไม่เคยพบปะกับความทรมานอันนั้น แต่ที่ผมเห็นจากเพื่อนผู้หญิงส่วนมาก จะมีความอดทน ความเป็นผู้ใหญ่ มากกว่าผู้ชายในวัยเดียวกัน

...จะให้ผมคิดอะไรอีกล่ะ นอกจาก ผู้หญิงพวกนั้น ผ่านอะไรมาหลายๆอย่าง ที่ผู้ชายอย่างเรา ไม่เคยเจอ

การปลดเปลื้องซึ่งทุกข์อันนั้น (น่าจะเป็นทุกข์ขั้นละเอียดเลยล่ะมั้ง ถึงได้ไปปลดกันได้ที่ชั้นรูปพรหม) อาจจะเป็นสิ่งที่สมควรแล้วก็ได้

หากคิดว่า พรหมชั้นสูงสุดของอรูปพรหม ไม่มีรูปปรากฏ ไม่มีการรับรู้ถึงโลกภายนอก ไม่มีความรู้สึก ไม่มีความทรงจำ ไม่มีความระลึกได้ว่า ตัวกูยังอยู่ เพียงแต่ว่า ยังอยู่

...การปล่อยภาระของการแบ่งชาย/หญิง ลงที่ระดับรูปพรหมแล้ว ก็น่าจะเป็นสิ่งที่ สมเหตุสมผล ล่ะครับ

เทพ ชั้นสูงสุด ก็ยังมีเป็นผู้หญิง อยู่นะครับ้
พลังก็ประมาณว่า ต้องการสิ่งใด ไม่ต้องแม้แต่ลงมือเสกเอง แต่จะมีเทพชั้นล่างลงไปนิดนึง เสกให้อีกที ฝีมือแต่ละองค์ก็ล้วนเหนือไปกว่า สุดยอดศิลปินของโลกมนษุย์ ในสาขาต่างๆ ล่ะครับ

--------------------------


สำหรับเรื่องบรรลุธรรม วกกำลับเข้ามาพูดอีกครั้งนึง...

พระอานนท์ เคยถามพระพุทธเจ้าว่า ผู้หญิงมีศักยภาพในการบรรลุธรรมเท่ากับผู้ชายมั้ย
พระพุทธเจ้าตอบว่า... มีเท่ากัน

เหตุการณ์ข้างบนนี่ล่ะครับ ที่เป็นจุดเริ่มต้นของ การอนุญาตให้ มีภิกษุณีบวชภายใต้ร่มเงาของศาสนาพุทธ โดยมีกฏเหล็ก8ข้อ กำกับ
------------------------------

ยังจะคิดว่า ในศาสนาพุทธ มีการแบ่งแยกเพศอยู่อีกมั้ยล่ะครับเนี่ย?

(ถ้าเอาเข้าจริงๆ ผมก็คิดแบบ ไม่ต้องมีมารยาทว่า ช กับ ญ มันต่างกันแค่ อวัยวะส่วนเีดียว ที่ขึ้นต้นด้วย จอจาน เหมือนกัน แค่นั้นเอง ไอ้ข้างในน่ะ ก็ไม่ต่างกันหรอก)

ท่าทางผมจะเครียดไปหน่อยแฮะ... คอมเมนต์ซะยาว.. = =''

/me ดื่มวีต้าแล้วไปนอน

ปล. ขอให้พี่ไนล์ มีความสุขมากๆ นะฮะ

คลายเครียดระหว่างอ่านโองการแช่งน้ำ
จริงๆเรียนไตรภูมิก็ได้คิดเยอะเหมือนกันเนอะ
ละกิเลสนี่ทำยากจริงๆ
ตั้งใจว่าจะอ่านหนังสือ แล้วไงล่ะ 55+

พยายามสวดมนต์ก่อนนอนทุกวัน
แต่ก็ไม่ค่อยสงบได้ซักที

อ๊ะ มีคนมาตอบด้วยล่ะ ดีใจๆ

อื้ม อ่านแล้วก็เข้าใจนะ แต่ว่าจำได้ไหมว่าก่อนที่พระอานนท์จะถามพระพุทธเจ้าแบบนั้น พระอานนท์ทูลขออนุญาตให้ผู้หญิงบวชเป็นภิกษุณีอยู่ถึงสามครั้ง ซึ่งทั้งสามครั้งพระพุทธเจ้าก็ไม่ทรงอนุญาตนะจ๊ะ

บอกตามตรงว่าพี่ไม่ค่อยคิดมากเรื่องการแบ่งแยกเพศในทางศาสนาหรอก เพราะตัวเองก็รู้ตัวดีอยู่แล้วว่าเพศหญิงเป็นเพศที่มีอารมณ์อยู่เหนือเหตุผล (แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผลซะเลย)

แต่ว่านะ ถ้าจะให้พูดกันตรงๆตอนนี้พี่ว่า...

"ช่างมันเถอะ"

เพราะทั้งพระอานนท์ พระพุทธเจ้า จีซัสไครส์ พระนบีมุฮัมมัด ทั

- -""เห็นไปเมนต์ที่บล๊อคแล้วอดไม่ได้ที่จะอู้งานมาเยี่ยม
เหอๆ ช่างเป็นบลอคที่อ่านแล้วรู้สึกสบายใจขึ้นมาจริงๆ
แต่ว่านะ ชักอยากเจอพี่รูปหล่อของไนล์จังแล้วอะ 5555
ไปทำบุญมั่งดีกว่า
(ได้ข่าวว่าแกอยู่จนเกือบสว่างทุกวัน แล้วตื่นไหวอ๊ะ?)
อืมม คิดถึงมากมาย แล้วเจอกันเน้อ
จะมาไล่อ่านเอนทรี่เก่าๆให้ครบเลย 5555

ฝันไว้ว่า วันนึง จะเดินบิณฑบาตไปให้ถึงที่จุฬาฯ
เคยเดินไปถึงหัวลำโพงแล้วนะ
เวลาหมดก่อน
วัดระยะทางในโปรแกรมแผนที่แล้ว คงราว ๆ ๘ กม.ได้
ไป-กลับ ๑๖ กม. เอิ๊ก...เป็นลม
ผู้หญิงในเพศฆราวาส บรรลุธรรมเร็วกว่าผู้ชายอีก
ไปดูลูกศิษย์หลวงพ่อปราโมทย์ ปราโมชฺโช สิ โสดาบัน เต็มพรึ่ดเลย
เชื่อไหม วันก่อนจะบวช ถูกคัดค้านถึง ๕ วาระ ทั้งจากเพื่อนฝูง แฟน เพื่อนแม่ และคนสุดท้ายคือ ตัวแม่เองเลย
เล่นเอาเสียศูนย์ไปเลย มึนอยู่พักใหญ่ สุดท้ายโทรไปคุยกับเพื่อน เพื่อนกำลังขับรถไปส่งน้องผู้หญิงคนหนึ่ง พอน้องเขาได้ยินว่า กำลังลังเลเรื่องการบวชเพราะถูกคัดค้าน น้องเขาขอคุยด้วยหน่อย (ทั้งที่ไม่เคยคุยกัน ไม่รู้จักกัน) แล้วเขาก็สาธยายคุณความดีของการได้เกิดเป็นผู้ชาย เขาบอกนี่ถ้าเขาเป็นผู้ชายเขาบวชไปแล้ว ถ้าพี่จะบวช ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ๆ มีคนไม่เห็นด้วยมากแค่ไหน บวชไปเลยพี่ ด้วยกำลังใจนั้น ก็ขับรถฝ่าความมืดออกไป ถึงวัดตอนตี ๒ เช้า ๙ โมง ก็เข้าโบสถ์ บวชนาคคู่ไปกับใครก็ไม่รู้
ถึงวันนี้ อีกเดือนกว่า ๆ จะครบ ๒ ขวบ แล้วครับ
ความจริงแล้ว ตามเนื้อความในหนังสือเรื่อง ๗ เดือนบรรลุธรรม ของดังตฤณ เขาแนะว่า โอกาสเกิดเป็นมนุษย์ช่างยากลำบากนัก โอกาสนี้ ที่เกิดมาทันได้รับฟังพระธรรมของพระพุทธเจ้า ศาสนายังไม่ได้เสื่อมสูญไป พระไตรปิฎกยังอยู่ครบ มิได้หาได้ง่ายนัก เกิดคราวหน้า อาจจะโผล่ไปเจอช่วงที่ว่างจากพระศาสนาก็ได้ อาจจะไปเกิดในประเทศซูดานก็ได้ ฉะนั้นแล้ว ควรทำชาตินี้ให้ดีที่สุดครับ อย่าไปหวังลม ๆ แล้ง ๆ ว่าจะไปเกิดทันยุคพระศรีอาริยเมตไตรยเลยครับ ถ้าคิดอย่างนั้นวันนี้ วันหน้าไปเจอพระศรีอาริย์ก็จะอธิษฐานอย่างนี้อีกครับ ว่าขอให้ไปเกิดทันพระพุทธเจ้าองค์ต่อไป หรือขอให้ข้าพเจ้าเข้าสู่พระนิพพานในอนาคตกาล
เอาอย่างนี้ครับ อธิษฐานคราวหน้า ขอให้ถึงพระนิพพานชาตินี้เลยครับ
อย่าไปคิดเลยครับว่า บารมียังไม่พอ จะไปถึงนิพพานได้รึ
บารมีแปลว่า กำลังใจ ครับ กำลังใจมันทำกันได้ครับ
หรือถ้ามองว่า นิพพานอยู่สูงไป ไกลไป งั้นขอพระโสดาบันก็ได้ครับ ถ้าได้โสดาบันแล้ว ขึ้นไปบำเพ็ญต่อข้างบนได้
พระโสดาบัน คือ ผู้ที่แรกเข้าสู่กระแสพระนิพพาน ครับ
อกุศลกรรมในอดีตทุกชาติที่ผ่านมา ไม่มีโอกาสให้ผล ครับ หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง ไม่มีโอกาสตกนรกแล้ว ทีนี้จะไปนอนเท้งเต้งที่ไหน ก็ไม่ต้องห่วง ไม่มีโอกาสเกิดเป็น สัตว์นรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน ตลอดกาล
ถ้าบารมีอย่างอ่อน เรียก สัตตักขัตตุง เกิดอีก ๗ ชาติเข้านิพพาน
บารมีอย่างกลาง เรียก โกลังโกละ เกิดอีก ๓ ชาติ แล้วไม่ต้องเกิดอีก
บารมีอย่างเข้ม เรียก เอกพีชี เกิดอีกทีเดียว แล้วขึ้นไปเล่นหมากฮอร์สกับพระอรหันต์ บนพระนิพพานได้
นับข้อดีได้ขนาดนี้ มาลุย เพื่อเป็นพระโสดาบันกันเถอะครับ
การปฏิบัติเพื่อเป็น พระโสดาบัน มีดังนี้ครับ
๑.รักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิ์
๒.เคารพ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ด้วยใจจริง
๓.ระลึกถึงความตายเสมอ ๆ หรือ รักพระนิพพานเป็นอารมณ์
ง่ายไหมครับ ๒ ข้อแรกน่าจะผ่านไปได้ง่าย ๆ แค่ลดละเลิกตอแหลเพียงอย่างเดียว ก็น่าจะได้ศีล ๕ มาตุน
คงจะมายากข้อ ๓
ถ้ากำลังใจสูง มีความฉลาดในอารมณ์ จิตใจเข้มแข็ง แบบพุทธจริต ก็ลุยนึกถึงความตายไปเลยครับ เจ๊เปสการีธิดา แกอายุแค่ ๑๓ ขวบ ได้ฟังพระพุทธเจ้าเทศน์เรื่องชีวิตเป็นของไม่เที่ยง ความตายเป็นของเที่ยง และจงไม่ประมาท แล้วเจ๊แกก็กลับไปนึกถึงความตาย แค่ ๓ ปีให้หลัง ตอนนี้ไปนอนตีพุงอยู่ที่ชั้นดุสิต ได้โซดา เอ้ย...โสดา ไปเรียบโร้ยโรงเรียนทอหูก
ระลึกถึงความตาย ระลึกอย่างไร ไม่ใช่ไปคิดถึงแล้ว หดหู่ เศร้าหมอง หมดอาลัยตายอยากนะครับ อย่างนั้นคิดแบบไม่ฉลาด ต้องคิดว่า ความตายนั้น เป็นเรื่องธรรมดาของโลก มีเกิดแล้วก็ย่อมมีตายเป็นธรรมดา เห็นข่าวคนตายในหนังสือพิมพ์ ในทีวี ไม่ใช่ไปนั่งวิพากษ์วิจารณ์ แหมไม่น่าตายเลย จบมาก็สูง หน้าตาก็ดี ไม่น่าไปโดดตึกเอ็มไพร์ตายเลย อย่างนั้นไม่เกิดประโยชน์ ต้องคิดว่า ดูซี บางคนตายตั้งแต่อยู่ในท้อง บางคนเด็กอยู่ก็ตาย บางคนวัยรุ่นก็ตาย บางคนอายุกลางคนก็ตาย บางคนแก่แล้วค่อยตาย ความตายมิได้เลือกวัย ผิวพรรณ วรรณะ ไม่มีนิมิตหมาย จู่ ๆ ลมมันจะพัด ก็พาเอาคนพม่าตายไปเป็นแสน นั่งอยู่ในบ้านดี ๆ แป๊บเดียวก็กลายเป็นศพไปแล้ว ฉะนั้นเราจึงไม่ควรประมาท น้อมเข้ามาหาตัว วันหนึ่งเราก็จะตายเช่นเขา คิดอย่างนี้เรื่อย ๆ บ่อย ๆ ให้เป็นธรรมชาติ ไม่ต้องฝืนใจทำ นึกได้ก็ทำ นึกไม่ได้ก็ปล่อยมันไป แรก ๆ ก็จะรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึง อกสั่นขวัญแขวน พอคิดบ่อยเข้า ก็จะชินไปเองครับ แม้คนรอบข้างเราก็เช่นกันครับ เขาก็มีโอกาสตายพอ ๆ กับเรา ก็ลองคิดดูว่า ถ้าเกิดเขาตายขึ้นมา เราจะรู้สึกอย่างไร กับคนที่เรารักมาก ๆ คิดครั้งแรก น้ำตาไหลเลยครับ แต่พอคิดบ่อย ๆ เข้า ก็จะชิน การคิดเช่นนี้ มีคุณมากกว่ามีโทษครับ แม้ไม่ได้บรรลุโสดา แต่เวลาเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เราจะทำใจได้ก่อนคนอื่นครับ
ถ้าวิธีนี้ ปฏิบัติไม่ไหว หนักเกินไป ทำใจยาก ก็มีอีกวิธีครับ เขาเรียกว่า อุปสมานุสสติ ให้รักพระนิพพานเป็นอารมณ์ ทำบุญทุกอย่าง อธิษฐานอย่างเดียวเลยว่า ขอไปนิพพาน เรื่องเกิดชาติหน้าขอให้รวย ให้สวย ให้มีแฟนหล่อ ๆ ให้เก่ง ให้เฮง ไม่มีสำหรับเรา นั่นมันอธิษฐานให้เกิดใหม่ชัด ๆ
ทำอะไร ๆ ก็คิดถึงแต่พระนิพพาน พรหมไม่เอา สวรรค์ไม่เอา มนุษย์ไม่เอา อบายภูมิ ๔ ไม่เอา คิดอยู่เรื่อย ๆ จนชิน เวลาอยู่ในเหตุการณ์หวาดเสียว พยายามระลึกให้ได้ ถ้าข้าพเจ้าต้องตายเวลานี้ ขอไปพระนิพพานจุดเดียว
เอาละ ถ้าอ่านลงมาถึงตรงนี้ได้ ตาคงเริ่มแฉะแล้ว
เอวังเลยดีก่า
เจริญในธรรมครับ