ขวัญผวาที่สัปดาห์หนังสือ~

posted on 06 Apr 2007 14:06 by renile in My-World

คำเตือน - เอนทรี่นี้จะเล่าความจริง

ไม่ได้มีเจตนาลบหลู่ดูหมิ่นผู้ใดทั้งนั้น

แต่ถ้าอ่านแล้วไม่สบายใจ...

ก็บอกได้น่อ

นังไนล์และน้องสาวจะไปงานสัปดาห์หนังสือ!!

งานสัปดาห์หนังสือเป็นสิ่งที่นังไนล์ขาดไม่ได้เลย

ไปมันทุกครั้ง

ทว่า...

ครั้งนี้...(กรุณาทำเสียงตื่นเต้น)

นังไนล์จะได้พบกับสิ่งที่ไม่เคยนึกฝันว่าจะได้พบ...

เรื่องมันเริ่มขึ้น...

เมื่อนังไนล์ก้าวเท้าเข้าไปในงาน...

เฮือก!!! สาวน้อยถึงกับสะดุ้งเมื่อแขนผอมบางของเธอสัมผัสกับแขนของคนข้างๆ

ความร้อนและสัมผัสเปียกๆทำให้เธอเบิกตากว้างก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองเจ้าของสัมผัสนั้น

มนุษย์ผู้ชาย...

ข้อมูลที่ทำให้สาวน้อยตัวแข็งไปทันที

ไม่นะ...

เขาสูงกว่าเธอเล็กน้อย ดูจากมุมนี้ท่าทางจะอายุไล่เลี่ยกันด้วยซ้ำ

แต่ว่าเสื้อผ้าที่เขาสวมใส่กลับดูเหมือนรุ่นพี่หรือมากกว่านั้น...

เพราะเสื้อเชิ้ตสีชมพูตัวหลวมที่สอดชายเข้าไปในกางเกงยีนส์กับเข็มขัดหนังสีน้ำตาลที่กำลังทำหน้าที่ของมันสุดความสามารถจนกางเกงของเขาอยู่สูงจากตำแหน่งที่มันควรจะอยู่เกือบสาม-สี่นิ้ว

แม้ว่าตามปกติแล้วเธอไม่ใช่คนตัดสินผู้อื่นแต่ภายนอก แต่การที่เธอต้องมองดูสภาพการแต่งกายของเขานั้นก็มีเหตุผลอยู่

เป็นเพราะความชื้นที่รู้สึกได้จากเสื้อเชิ้ตตัวหลวมสีชมพูของชายคนนั้น

มันเปียก...จนเกือบชุ่ม...

แน่นอนเขาคงไม่ได้บังเอิญทำน้ำหกรดตัวเองและยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่ถ้าจะบอกว่าเขาโดนใครซักคนที่ถือแก้วน้ำชนเข้า

เพราะว่า...

มันมีกลิ่น...

กลิ่นที่สาวน้อยก็ไม่รู้ว่าทำไมในสารคดีถึงได้บอกว่าจะกระตุ้นอารมณ์ทางเพศได้

แต่สำหรับเธอแล้ว นี่มันยิ่งกว่าเครื่องทรมาน

กลิ่นเหม็นที่เธอไม่รู้จะเอาไปเปรียบกับอะไรดี

สาวน้อยกลั้นหายใจและขยับตัวออกห่างจากเขาให้มากเท่าที่จะมากได้ เธอยกมือขึ้นปิดจมูกโดยทำท่าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่

แต่ทว่า...

หนึบ...

สัมผัสที่แขนอีกข้างทำให้สาวน้อยผวา เธอชักแขนกลับแล้วพยายามยืนห่อตัว ดวงตาของเธอเหลือบมองคนข้างๆอย่างตกใจ

เป็นมนุษย์เพศชายที่มีมวลค่อนข้างมาก แต่ก็ไม่มากจนเกินไปนัก เพียงแค่ท้วมๆเท่านั้น

แต่เสื้อยืดเปียกๆเหนียวๆที่เขาสวมอยู่คงไม่รู้สึกแบบนั้นไปด้วย

เพราะมันรัดจนเห็นไขมันเป็นชั้น

หัวนมเป็นหัวนม

และอกเป็นอก!

สาวน้อยก้มหน้าลงซ่อนใบหน้าหวาดผวาไว้ เธอคงรู้สึกขำ หากว่าสถานการณ์นี้เกิดขึ้นที่อื่น ไม่ใช่ในสภาพที่เธอกำลังติดอยู่ในถนนมนุษย์แบบนี้

ที่ซึ่งต้องปล่อยให้ตัวเองไหลตามคลื่นฝูงชนไปเรื่อยๆโดยไม่อาจต่อต้าน

แต่ไม่ล่ะ เธอจะไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองตกเป็นเหยื่อของเครื่องทรมานเช่นนี้

เป็นโชคดีของเธอที่ร่างข้างหน้าของเธอเป็นเด็กผู้หญิง

น่าจะอายุน้อยกว่าเธอหน่อย สาวน้อยสังเกตจากผมสั้นระดับติ่งหูของเด็กคนนั้น รวมถึงเสื้อลายการ์ตูนตัวใหญ่ที่เธอสวมอยู่

เพราะเงยหน้าขึ้นไม่ได้ สาวน้อยเลยก้มลงสูดอากาศเข้าและพยายามออกแรงดันเพื่อแทรกตัวออกไปจากตรงนั้น เหงื่อเม็ดหนึ่งไหลลงจากขมับ เธอรีบเช็ดมันออกก่อนที่อวัยวะของผู้อื่นจะเผลอมาโดนเข้าและเช็ดมันให้

ทว่าเมื่อเธอขยับเข้าใกล้เด็กหญิงคนนั้นเข้าเรื่อยๆ

สาวน้อยก็รู้สึกแปลกๆ

มีกลิ่นอีกกลิ่นที่เธอแน่ใจว่าไม่ได้มาจากชายหนุ่มข้างๆ และมันรุนแรงขึ้นเมื่อเธอเข้าใกล้เด็กหญิงคนนั้น

ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอม..

และก็ไม่ใช่กลิ่นน้ำยาดับกลิ่นตัวด้วย...

สาวน้อยสูดหายใจเข้าเมื่ออ็อกซิเจนในปอดหมดลง

แล้วเธอก็ต้องเข่าอ่อน...

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า...

กรุณาฉีดน้ำยาดับกลิ่นตัวก่อนออกจากบ้านโดยเฉพาะเวลาที่คุณต้องเข้าไปอยู่ในที่แออัดและหากคุณทำแล้ว..

...

....

...