บ้าน บ้าน บ้าน

คืนกำไรแก่ผู้ที่ยังเข้ามาอ่านกันเลยทีเดียว

เอนทรี่นี้4เรื่องควบ

(ไม่ใช่ว่ามันอู้ ดองจนเอามารวบยอดเหรอ?)

เอาน่าๆ

เอนทรี่เริ่มจากพรอม....

แต่น

แตน

ตะแล๊น

ควบ No.01

พรอมไนท์!

TU67 The red carpet prom night

(เขียนถูกเปล่าหว่า?)

เริ่มต้นด้วยการนอนไม่หลับมันตั้งแต่เมื่อคืน

นอนห้าทุ่ม หลับกันตีสอง...

ตื่นมาเล็ก(ประธานนักเรียน)ก็โทรมาหานังไนล์

lek_jung says ยังจำลีลาศได้ป่ะ? สอนเราหน่อย เราต้องเปิดฟลอร์

มันจะงานพรอมแล้วนี่หว่า? says ส่งเพลงมาดิ๊

lek_jung says อ่าๆ เดี๋ยวส่งให้

มันจะงานพรอมแล้วนี่หว่า? เลยนั่งรอโหลด

............O-O..................now loading................... =[]=

(ต้องขอให้อิโมติค่อน ไม่สามารถบรรยายเป็นตัวหนังสือได้)

จังหวะบลอสซาโนว่าค่ะพี่น้อง!!!

กรี๊ดร้องเป็นภาษาอาระบิค "กูไม่เคยเรียนโว้ย"

สุดท้ายต้องยัดท่ารุมบ้าให้มัน (รุมกันบ้า)

เสร็จปุ๊บก็รอเพื่อนมาอาบน้ำ เพราะว่ามันพึ่งกลับมาจากเช็งเม้ง

ฝุ่นตลบอบอวล

คาดว่าไปพรอมสภาพนั้นคงมันก็เลยทีเดียว (หน้า)

เสร็จปุ๊บก็ไปทำผมที่ Big Cut

พี่สาวตาทึ๊งถึง ชมว่าผมสวยด้วยล่ะตะเอง (เขิลลล)

แล้วพี่แกก็ไม่ทำอะไรเลยกับหัวเรา ปล่อยยาวสยายซะงั้น

ส่วนคุณเพื่อนย้วบซี่โดนจับตีโป่ง โปะด้วยกากเพชร

ออกมาหน้าตาดีไปได้ไงก็ไม่รู้ (มันเองยังมึนๆ)

เสร็จก็ไปแต่งหน้าที่OP (ออเรนทอล ปรินเซส)

แล้วก็เดินไปเรียกแท็กซี่ไปแกรนด์ไฮแอด

(ระหว่างทางมีคนแอบตะโกน "หน้ากูละลายแล้วววว")

แท็กซี่จี้มากเลยค่ะ

รถใหม๊ใหม่ แต่คนขับไม่ได้ใหม่ตามรถ

ทีนี้ หน้าแกรนด์ไฮแอดอ่ะ มันมีทางลาด(ซึ่งโคตรชัน)ชิมิคะ

รถของคุณลุงแกก็แล่นขึ้นไป.....

แล้วก็หยุด!

โอ้วพระเจ้าช่วยรถไหล!!!!

มันไหลซะงั้นเลยค่ะพี่น้อง!!!~

นังไนล์กับย้วบซี่สครีมกันอยู่ในรถ

"ม่ายยยย ไอ้รถบ้า!!!"

นังไนล์ตอนแรกยังไม่ค่อยว่าอะไรหรอกค่ะ จนเห็นลุงแกดึงเบรกมือ

แต่รถก็ยังไม่หยุดไหล

"กรี๊ดดด"

เวลาแห่งความระทึกผ่านไปสามนาที

แล้วเราก็ขึ้นมาจอดตรงหน้าประตูโดยปลอดภัย...(เหรอะ?)

เหนื่อยมากกก (ลุ้น)

หลังจากนั้นก็ไม่มีอะไรมากค่ะ

แค่เปลี่ยนชุด และเกือบเดินตกบันไดตอนเดินเข้างาน

เดินออกมาไล่เพื่อนๆที่เอ้อระเหยอยู่ตรงทางเข้าไปห้องจัดงานเพราะว่ามันรบกวนแขกคนอื่น

และพี่สาวพนักงานก็ส่งสายตาดุๆมาแล้ว...

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

1. การแต่งตัว ปะแป้ง ประทินโฉม ไม่สามารถลบกำพืดและสันดานมารยาทต่ำๆของคนได้

2. ความไร้ยางอายของคนหน้าตาดีช่างไร้ที่สิ้นสุด

3. บนโลกนี้มีผู้ชายที่นินทาผู้หญิงว่า "แม่ง แต่งตัวก็ดีอ่ะ หลุดปากออกมาแต่ละคำ ไอ้(ติ๊ดดด - คำที่หนุ่มๆชอบใช้กัน) หมดเลยว่ะ" (เอ้า? แล้วมึงละวะฮะคะเฮ้ย?)

4. ทางเดินของแกรนด์ไฮเเอดไม่เหมาะกับส้นสูง (พี่ท่านเล่นปูกระเบื้องเลียนแบบหิน ลื่นก็ลื่น คลื่นก็โคตรเป็นคลื่นเลย)

และ...

ขนมของโรงแรมอร่อยดี ^ ^

จบข่าว!!!

(ไว้โพสท์รูปเอนทรี่หน้าน่อ)

ควบ No. 02

หัวหิน!!!

ไปเที่ยวหัวหินกับเพื่อนที่ห้อง

รีสอร์ตหรูสุดตีนค่ะพี่น้อง...

ค่าห้อง8พันกว่า

นังไนล์ถึงกับซีด....................

มีเพื่อนรวย...

...ไม่ได้หมายความว่ากูรวยตามพวกมึง!!!

เป็นการไปทะเลที่คุ้มแบบงั้นๆในแง่ของประสบการณ์

แต่ก็อิ่มในแง่ของความรู้สึก (มีครบทุกรสเลย)

แบบว่าไปทะเล...แล้วร้อนจัดจนลงทะเลไม่ได้...

แบบว่าไปทะเล...แล้วเล่นน้ำสระมากกว่าลงทะเล...

แบบว่าเอาแว่นตากันน้ำไปทะเล...แล้วน้ำแม่งตื้นแค่เอว...

แบบว่าไปทะเล...แล้วกูต้องรอแดดร่มถึงจะเล่นทะเลได้!!!

กรี๊ดดด ปกตินังไนล์ไปทะเล มันต้องลงทะเลทันทีที่ถึง

และขึ้นตอนที่หิวแล้ว

แต่นี่..........

ตอนเช้ากินข้าวเช้าแล้วก็เล่นไพ่

ตอนกลางวัน ออกไปกินข้าวแล้วก็นอนเล่นไพ่กับเจงก้า (ไม้ที่ต่อๆกันแล้วมาแข่งกันดึงๆๆๆ ใครทำล้มแพ้)

ตอนเย็นไปเล่นน้ำนิดหน่อย

กินข้าววว (เรื่องสำคัญ)

กลับมาเล่นไพ่...

นี่มันทัวร์เล่นไพ่เหรอะ!!!

ม้าเม้อก็ไม่ได้ขี่ บานาน่าโบ๊ตก็ไม่ได้เล่น (แพง)

ดำก็...(พลิกแขนดู)...ดำนิดหน่อย...

แต่ที่ประทับใจนังไนล์ที่สุดคือ

"งานกาชาดดดดด"

ไม่เคยไป

ไม่เคยเห็น

ไม่เคยเที่ยว

งานวัดดดด

กรี๊ดดด ไม่เคยเที่ยวจริงๆ

มีปาเป้าเอาตุ๊กตาราคาถูกชิหาย!

มีช้อนปลาทองด้วยสวิงกระดาษเหมือนในหนังญี่ปุ่น!

มีชิงช้าสวรรค์ที่แกว่งเร็วนรก!

มียิงปืนชิงเบียร์สองกระป๋อง (ซึ่งปืนแอบปรับจุดเล็งให้เบี้ยวไว้)

แต่ที่เหนืออื่นใด........

มีโชว์คนประหลาดด้วยยยยย

ประหลาดสุดนรกค่ะพี่น้อง

คนบ้าอะไรก็ไม่รู้

ตีตั๋ว10บาท

ไปนั่งดูตู้กระจก

ที่ข้างในมีคนเอาดอกบัวมาติดรอบคอนั่งอยู่ในตู้กระจกอีกที

หลอกว่าเป็น"นางในดอกบัว!!!"

(ทุเรศมาก ดอกบัวยังเป็นดอกบัวปลอมเลย~*)

แต่ที่ดีใจที่สุด!!

คือ...แมวน้อย...ราคา40บาท!!!

ปลื้มมั่กๆ

(อ่านต่อที่ควบ 4)

ดูๆแล้วก็ไม่ค่อยมีอะไร เป็นการไปพักอย่างแรง

พักร่างกาย...

(แต่ไม่ยักกะพักกระเพาะกับสมอง)

"คิงโว้ยยย ได้คิงห้าสมัยซ้อน คิงโจ้วหลุยห์" (แต่งตั้งตัวเองเสร็จสรรพ)

เพื่อนก็บ้าจี้

"แหมๆ อังตัวเน็ตไม่ยอมนะคะ อังตัวเน็ตจะต้องล้มล้างคิงโจ้วหลุยห์ตาหน้าให้ได้ค่ะ!"

(เล่นสลาฟ)

สรุป...

ทัวร์เล่นไพ่ที่หัวหิน.......................

(เจริญจริง)

ควบ No. 3

งานปัจฉิมนิเทศศศศศศศ

ไปแต่เช้า

แต่นังไนล์กระแดะ

เกลียดขี้หน้าใครบางคน

(บางคนที่เขาเอางบโรงเรียนไปผลาญซื้อโพเดี้ยมใหม่ ไว้ใช้แจกประกาศนียบัตรนักเรียน)

(ประกาศนียบัตรนักเรียนแจกปีนี้เป็นปีแรกนะคะคุณ)

เลยไม่ขึ้นไปรับมันซะเลย!!!

รับจากครูประจำชั้นยังรู้สึกดีกว่าเลย...

แต่นังไนล์ก็มีสามันสนึกนะคะ

(มีจริงเหรอ? ขนาดสามัญสำนึกยังเขียนผิด)

โบกสามล้อ ไปสามย่านกับย้วบซี่ เพื่อนร่วมอุดมการณ์เหมาพวงมาลัยมายี่สิบพวง

ไปกราบขอขมาอาจารย์ทั้งหลาย

ที่ไม่ได้ขึ้นไปร่วมงาน

(แต่ก็ไม่ได้ให้คุณโบท็อกซ์แต่อย่างใด)

อาจารย์ท่านดูจะซึ้งกว่าอีก

วันนี้รับพรกันเปียกหัวนิดหน่อย...

...แต่อบอุ่นใจมากกว่า ^ ^

หลังจากนั้นก็ไปงานปัจฉิมที่น้องๆจัดให้

เริ่มเข้าใจความรู้สึกรุ่นพี่ที่ไม่อยากฟังวิทยากร

เรายังไม่อยากเลย..........

ซึ้งแปรเทียน (ถ่ายวีดีโอไว้ด้วย อย่างงามๆ)

สไลด์ (มีรูปตอนลากนังหนูๆทั้งหลายไปทะเลที่สวนสนด้วย น้องแอบยัดใส่ให้)

เพลง...(ความทรงจำ)

อยากบอกว่า ร้องออกมาทั้งน้ำตาและรอยยิ้ม

หน้าอันสวยงามของนังไนล์เลยดูสวยพิกลๆ (สวยพิการๆ)

เพลงนี้...เป็นเพลงส่งนังไนล์ตอนออกจากโรงเรียนเก่า

ร้องไห้กัน...ไม่ต้องเข้าห้องน้ำเลยทีเดียว

(ยังคิดอยู่ว่าร้องจนจะขาดเกลือแร่ไหมเนี่ย เรา?)

แต่แอบอารมณ์สะดุด ตอน คุณสายชมขึ้นมาด่านักเรียนที่ให้เพื่อนเขียนเสื้อ

พูดเหมือนเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

ทั้งที่เขียนกันทุกปี

(อย่ามาเถียงนะ นังไนล์ทำงานปัจฉิมปีที่แล้ว พี่แทบจะมาเขียนเสื้อให้กันเลยทีเดียว)

"ถ้าลูกๆคนไหนออกจากโรงเรียนในสภาพเสื้อผ้าสกปรกไม่เรียบร้อย ถือว่าไม่ใช่ลูกของครู ไม่ต้องมาเรียกครูว่าครู ไม่ใช่นักเรียนของโรงเรียนนี้~!"

อ๊ากกกกก นังไนล์พิโรธ

(ให้เพื่อนเขียนแล้ว ด้านหลัง สงวนด้านหน้าไว้ในฐานที่มันไม่กล้าเขียนกันเอง)

ไม่ได้เอาเสื้อมาเปลี่ยนว้อยยย

จะให้อิฉันถอดเสื้อนักเรียนเดินโชว์ซับในออกนอกโรงเรียนเลยไหมละคุณ?

จะให้ซื้อเสื้อพละใส่เหรอ? ฝันไปเถอะย่ะ ซื้อใส่ครั้งเดียวเนี่ยนะ ไม่มีทาง!!!

สุดท้าย ด้วยความเห็นใจ ของ ย้วบซี่ มันเลยสละเสื้อพละตัวเองมาให้

ฮะๆ เกือบแล้วไง

(แต่เอ...เราไปเป็นลูกสายชมตั้งแต่เมื่อไหร่วะ? ทึกทักเอาเองจริงแฮะ)

หลังจากนั้นก็ไปโต๋เต๋ เฮฮากับน้องๆ ถ่ายรูป

เดินออกมาด้วยความรู้สึกว่า...ยังหรอก

มันยังไม่จบ

ไม่ใช่หลอกตัวเอง...

แต่เรื่องของเตรียมยังไม่จบไปจากชีวิตเราแน่ๆ - -+ (พูดมีนัยแอบแฝง?)

ก็ นะ

อยากจะขอบคุณโรงเรียนนิ?

มาทำอะไรเพื่อโรงเรียนอันเป็นที่รักยิ่งของพวกเรากันดีกว่า~*

เช่น...จัดการกับคนที่เปลี่ยนงบประมาณซื้อที่สร้างโรงเรียนใหม่กรณีจุฬาไล่ที่ของคุณหญิงบุญเลื่อนไปเป็นกระเบื้องไฮโซที่ปูกระทั่งบันไดหอประชุม (ลื่นอิ๊บอ๊าย นังไนล์เคยตกมาแล้ว) (และได้ข่าวว่าบริษัทเจ้าของกระเบื้องของคือคุณฝาละมีเจ๊โบท็อกซ์นั่นแหล่ะ

จบเรื่องเชรี่ย เชี่ย เชี่ย

เดี๋ยวใครจะหาว่าเอาโรงเรียนมาขาย

ควบสุดท้าย ควบ No. 04 แมวเหมียวกำลังสอง

เหมียวแรก...คือเหมียวที่ได้จากงานกาชาด...

ชื่อว่าเชน

ราคา 40 บาท...

เป็นเหมียวพิเศษ

เพราะว่ามัน...

ติดปีก!!!

ปลื้มมากกกก

ตอนนี้ก็เป็นกำลังใจให้เราลดน้ำหนัก

ฮึ่ยๆ คอยดูนะเจ้าเชน นังไนล์ต้องทำให้แกเล็กลงให้ด้ายยยย

(บ้าเนอะ ตั้งชื่อให้เจ้าเหมียวเฉยเลย)

ส่วนเหมียวที่สอง

เป็นเหมียวที่แม่มันมาคลอดไว้บนตึกเรียนห้อง 145

(ตะกายไปคลอดกันบนชั้นสองทีเดียว)

แล้วแม่มันก็หายไป

อ.บอกว่าเมื่อวานเจองูหลามลงมาจากหลังคาด้วย

คาดว่า...

....................

.............

.....

ไม่คาดดีกว่าแฮะ

นังไนล์ก็เลยอุ้มเหมียวน่อย

เดินถามเพื่อนว่าใครเลี้ยงแมวได้บ้าง

สุดท้ายก็ไม่มี.........T^T

เลยหันมาอ้อนอาจารย์จ๊ง (รองฝ่ายแผนงาน)

ผู้แสนใจดี

หลังจากอ้อนอยู่สามชั่วโมง (เวอร์ มันขออยู่แค่สามนาที)

อ.ก็รับเหมียวน้อยไปเลี้ยงล่ะ!!!

อ.ตั้งชื่อว่า แก้ว

มาจากประกายแก้ว

อ๊ากกก นังไนล์ปลื้มมมมมมมมมมมมมมมมม

(ชื่อนังไนล์นั่นเอง)

คิดเลย

โฮ่ ถ้าเราเป็นผู้ชายนะ คงอยากเป็นแบบอ.จ๊งเนี่ยแหล่ะ

ขำๆ บางทีเหมือนจะดุ แต่จริงๆก็ใจดี

(ใช่ ไม่งั้นนังไนล์และผองเพื่อนในป่าใหญ่คงไม่ได้เข้าไปแอบตากแอร์เย็นๆและหม่ำขนมอร่อยๆที่อ.ซื้อมาแหงๆ)

นี่ถ้าอาจารย์หนุ่มกว่านี้ ซักสองรอบ

ถ้าอาจารย์ผอมกว่านี้ซักสิบยี่สิบโล

ถ้าอาจารย์หน้าตาดีกว่านี้ซักสามเท่าครึ่ง

สาวคงติดแล้วม๊าง~

(ลามปามแล้วนังไนล์)

แต่ว่าไอ้ถ้าทั้งหมดมันเป็นไปได้

เพราะฉะนั้น

อ.จ๊ง ก็เลยเป็นได้แค่...

อ.ที่พวกเรารักและเคารพตลอดไปค่ะ!

โชคดีนะแก้วน้อย

(ไว้เอ็นทรี่หน้าจะเอารูปทั้งหลายมาลงน่อ)

โปรดติดตามตอนต่อไป~*