แวะมาอัพแบบรีบๆก่อนไปกินข้าว

ช่วงหลังนี้นังไนล์มีเรื่องเลวร้ายจะเล่าให้ฟังค่ะ

คือว่า...ค่าความกลัวผู้ชายของนังไนล์

มันเริ่มกระดิกๆอีกแล้ว

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็วันดีคืนดีนังไนล์เปิดประตูบ้านออกไปเจอ

คนจรจัดกำลัง...ฮึ่ย...ช่วยตัวเองอยู่น่ะเซ่!

ให้ตายเหอะ

วันนั้นเป็นวันซวยมากๆเพราะว่า

นังไนล์ไม่ได้ใส่แว่นหรือว่าคอนแทคเลนส์อยู่

(หากนังนี่ไม่ได้ใส่ของพวกนี้ ความมั่นใจ+ความกล้าจะลดลง40%เลยทีเดียว)

และมันก็เป็นคนจรจัดที่ท่าทางดูไม่รู้ว่าเต็มรึเปล่าด้วย

ไอ้ความปากกล้าของนังไนล์เลยวูบ

เกิดเราโวยวายแล้วมันลุกมาทำอะไรนี่ไม่ไหวนะเนี่ย

เครื่องรางประจำตัว(มีดพก)ก็ลืมไว้บนบ้าน

อึ้ง

ช็อก

กรี๊ดไม่ออก

ไม่กล้ามองด้วย

เดินหนี

แล้วก็รีบมาโรงเรียน

พอกลับไปตอนเย็น

อ๊ากกกก มันยังอยู่!!!

แถมขนข้าวของมาปานว่าจะตั้งรกรากข้างบ้านกันเลยทีเดียว

นังไนล์เข้าบ้านทันใด

แล้วก็กดโทรศัพท์

191

โทรไปแง้ๆๆๆๆใส่พี่ตำรวจ

เออ...

แล้วรู้ม๊ะ?

โทรไป4รอบ

ตั้งแต่ตอนเย็นยันเช้าวันรุ่งขึ้น

ไม่มีใครมาดู

Nobody

(ความนับถือตำรวจสั่นคลอน)

นังไนล์ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ กูไม่กลัวมึงโว้ย

ทำเป็นไม่สนใจ

(แต่จริงๆกลัวมาก...กลัวมากๆเลยอ่ะ)

แต่ทีนี้นังไนล์มีน้องค่ะ

(ไม่ใช่มีเด็กนะ ยังไม่ถึงขั้นนั้น)

น้องสาวสุดแสบ

ซึ่งมันก็แสบไม่ออกไปเลย

เกาะนังไนล์แบบผวาๆชนิดหมดฟอร์ม

เวรแล้วไง

ถ้านังไนล์ทำกลัว

น้องนังไนล์ต้องสติแตกแน่

พระมารดาก็ไม่ได้ใส่ใจ

เสด็จป่าป๊าก็ยังไม่ตื่น

นังไนล์ก็โทรหาตำรวจอีกที

รู้ม๊ะพี่เขาบอกว่าอะไร?

(หนูไม่ได้มีเจตนาจะว่ากล่าวให้ร้ายใครนะ)

"ก็ช่วยไม่ได้หรอกน้อง ตำรวจจับเขามาก็ต้องปล่อยเขาไป น้องโทรไปหาสถานสงเคราะห์ดีกว่า"

แค่นั้นแหล่ะค่ะ

นังไนล์ไม่พูดไม่จา

ส่งน้องขึ้นรถเสร็จ

โทรหาเพื่อน

เล่าให้ฟัง...

.............................แล้วก็ร้องไห้

ไอ้--เอ๊ย

--ขอความช่วยเหลือ

ต้องรอให้มันมีเรื่องก่อนรึไงวะ

ถึงจะเสด็จมาดูสถานที่เกิดเหตุน่ะ

เป็นครั้งแรกที่พูดๆอยู่ก็ร้องไห้เลย

ตกใจนะ

ผวา

กลัว

มันไม่มีใครช่วยเราได้

ไม่มีใครคิดจะช่วยด้วย

เหมือนเรื่องเมื่อปีก่อนเลย

 

 

 

โชคดีที่เพราะนังไนล์ไปบ่นกับพี่ร้านหนังสือพิมพ์ไว้

พี่เขาเลยบอกตำรวจที่มาซื้อหนังสือพิมพ์ให้

พอกลับบ้านมา

มันก็หายหัวไปแล้ว

พร้อมกับสมบัติบ้าของมัน

 

 

โชคดี...

เพราะโชคสินะ?

ให้ตายสิ...

 

 

 

 

*ทริปจากอาจารย์แนะแนว

อ.บอกว่าการที่เราไม่กล้ามองคนพวกนี้นั้น มันจะตอกย้ำความกลัวของเราโดยไม่รู้ตัว

มองไปเลย ด่าไปเลย

ด่าเสียงดังๆด้วย

เพราะว่าคนพวกนี้เขาจริงๆแล้วจะเป็นพวกป๊อด

แต่ถ้ามันลุกมาทำร้ายก็ต้องวิ่งนะ

ให้ตะโกน "ไฟไหม้" แทน "ช่วยด้วย"

เพราะคนอื่นจะสนใจ+ตื่นตัวมากกว่าจ่ะ

 

 

 

 

ดี ครั้งหน้านังไนล์จะด่า...ฮึ่ย...จะพยายามด่าให้ได้เลย

ป.ล. หลังจากเหตุการณ์วันนั้น เครื่องรางของนังไนล์ก็หายไป

สงสัยต้องหาอันใหม่...ซะแล้ว...

 

 

 

เพราะมีแต่โชคที่ช่วยเราได้.................................

 

(เจ็บใจว้อย)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ข้าพเจ้าว่าตำรวจเดี๋ยวนี้หาดีๆยากแล้วล่ะขอรับ= ="

#1 By saya chan on 2007-02-08 19:19

เจอโรคจิต ต้องว้ากใส่เน้อ หรือไม่ก็วางมองมันอย่างดูแคลนประมาณว่า "เล็กนิดเดียวเองว่ะ"
มันจะหนีหายไปเองแล

#2 By Oxitoxin on 2007-02-08 19:25

อืม .... ไม่เคยแจ้งความ

เจอโรคจิตไม่มั่นใจ ไม่ควรไปลองกับมันอย่างแรง
ถ้าวิ่งทันก็ดีไป ถ้าวิ่งไม่ทันล่ะ ?

ได้ไม่คุ้มเสียนะ

อย่าคิดทำอะไรที่ทำให้คนอื่นเป็นห่วงสิ
ระวังตัวหน่อยโจ้

ส่วนเรื่องจัดการ.... ก็ว่าไม่ถูกแฮะ ไม่รู้จะทำไงเหมือนกัน

#3 By 【 G o r n 】 on 2007-02-09 09:45

แวะมานะ ยินดีที่ได้รุ้จัก เพื่อนร่วมรร

เรามาจากวิทย์บริหารน่ะ

ไหนๆก้อจาจบและ สู้ๆๆเข้าน่ะ

คนโรคจิตแบบนั้น น่ากลัวแฮะ
คุนตำรวจนี่ก้อ ไม่ไหวๆๆๆ T_T
สรุปก้อซวยไป เนอะ 55+

#4 By ++ AunG*Pooh-noi ++ on 2007-02-13 21:50

เพื่อนเค้าก้อเจอโรคจิตเหมือนกันเดินมากล่มใหญ่แหละ แต่เห็นคนเดียว(งง)
ก้อซวยไปร้องให้มากมายเลยอ่ะ

#5 By *--~Aon Ang Na~--* on 2007-02-17 12:12