บ้าน บ้าน บ้าน

ตั้งใจว่าจะทำงานก่อนแท้ๆ แต่พอหลังจากอ่านวงกตมรณะจบแล้ว ก็รู้สึกว่ามีเรื่องต้องเขียนให้ได้อยู่ค่ะ

เรื่องนี้เป็นซีรีส์ยาวววว (ยาวมากๆ) เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ชาย 4 คน คือ อายาโนะโคจิ เคียว, ยามาดะ อิปเป,ไซโจ อากิระ แล้วก็ยูกิ

เนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับเรื่องคดีสืบสวนและชีวิตของตัวละครแต่ละตัวที่มีความแตกต่างกันมากๆ (เคียวเป็นพวกอัจฉริยะที่ไม่แยแสสังคม ยามาดะก็เป็นคนที่มองโลกอย่างแง่ดีสุดๆ อากิระเป็นเด็กหนุ่มที่มีความมุ่งมั่นและเข้มแข็ง ส่วนยูกิ...(นึกไม่ออกเลย...)...ชายที่มีจิตใจงดงาม(ในเรื่องความรักน่ะนะ...- -"))

ต้องอ่านเองค่ะ...เราก็บรรยายตัวละครแต่ละตัวไม่ถูก อ. คามิยะเขียนได้ดีมากๆ แต่ละคนมีความเป็น"คน"สูง มีทั้งตอนที่สับสน ด้านมืด...ตอนที่สนุกแล้วก็ตอนที่น่ารักด้วย...(ยิ้ม)

แต่เหตุผลที่ทำให้เรารีบมาอัพก็คือ คุณมาโดกะค่ะ

คุณมาโดกะเป็นคนที่เรานับถือเป็นฮีโร่ในดวงใจสุดๆเลย

เธอเป็นแม่ของอากิระแล้วก็เป็นคนที่ทำให้เราตัดสินใจซื้อเรื่องนี้เก็บ

(ถึงเก็บได้ไม่หมดแต่ตั้งใจว่าจะเก็บเท่าที่หาได้เพราะเรื่องนี้ถึงเล่ม 31แล้ว...ขืนเก็บหมดทุกเล่มอาจจะต้องเลื่อนกำหนดการเก็บตังค์ซื้อแลปท็อป...)

(แถมเรื่องนี้ยัง...เก่า...ถึงเก่ามาก)

คุณมาโดกะน่ะ (ยังไงก็ต้องเรียกคุณแฮะ...) เป็นผู้หญิงที่เลี้ยงลูกตัวคนเดียว เพราะสามีประสบอุบัติเหตุความจำเสื่อมไปมีชีวิตอยู่กับครอบครัวอื่น

(จนลูกโต - -")

แต่เธอก็เลี้ยงอากิระมาได้อย่างดี (ดีมากๆค่ะ คุณแม่ ^///^)

แล้วก็มีการมองโลกที่ทำให้เราต้องเก็บไว้เป็นแบบอย่างเลย

อย่างเช่นตอนที่อากิระกำลังสับสนเพราะมีความผูกพันธ์กับยูกิมาก

แต่ก็กลัวที่จะต้องเสียยูกิไปจนไม่กล้ายอมรับตัวเอง

แล้วก็สับสนนิดหน่อยกับการเป็นโฮโม...

มาโดกะถามโคทาโร่(พ่อ)ว่า "คงไม่ชอบล่ะสิถ้าเกิดอากิระเป็นแฟนกับยูกิคุง"

(คุณพ่อสำลักไปเรียบร้อย)

แล้วคุณมาโดกะก็บอกว่า

"ฉันน่ะนะ พอโคทาโร่(โคตะ)ไม่อยู่...ก็ต้องอยู่กันแค่ 2 คนกับอากิระนะ

เพราะมีอากิระอยู่ฉันถึงสู้ด้วยรอยยิ้มได้

ดังนั้นฉันก็อยากให้เด็กคนนั้นมีความสุขให้ได้ ไม่ว่าชายหรือหญิง จะเป็นหมาหรือแมวหรือมนุษย์ต่างดาว ถ้าทำให้เด็กคนนั้นมีความสุขไปชั่วชีวิตจะเป็นใครก็ได้ทั้งนั้น...

เด็กคนนั้นเติบโตขึ้นในท้องของฉันและถือกำเนิดขึ้นมา เป็นชีวิตแสนสำคัญที่ช่วยค้ำจุนฉันนะ

เรื่องที่อากิระมีความสุข ก็คือความสุขของฉัน

ดังนั้นถ้าเกิดมีใครหน้าไหนจะขัดขวางความสุขของเด็กคนนั้นละก็...ต่อให้เป็นโคตะหรือพระเจ้า ฉันก็จะทุ่มสุดตัวเพื่อปกป้องเด็กคนนั้นกับอีกฝ่ายที่เด็กคนนั้นเป็นคนเลือก"

อ๊ากกกเป็นแม่ที่เท่มากกกกก ยอมรับลูกว่าจะเป็นโฮโมก็ได้แถมยังบอกอีกว่ามันเป็นความสุขของลูกด้วย

เราน่ะ...ถึงจะชอบอ่านนิยาย Y แต่ก็ไม่อยากให้ลูกต้วเองต้องเป็นหรอกนะ...ยอดจังเลยนะ...แม่อย่างคุณมาโดกะเนี่ย...(ปลื้ม....)

ซักวันนึง...เราอยากที่จะเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมแบบนั้น ไม่ต้องถึงกับให้คนอื่นมายกย่อง

แต่ว่า...อยากเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมในสายตาของลูกแบบคุณมาโดกะ อยากให้ลูกของเรายิ้มได้แบบอากิระ

จนกว่าเขาหรือเธอจะเจอคนที่จะทำให้เขามีความสุขไปตลอดได้...

(แบบตอนที่อากิระพูดกับยูกิต่อหน้าหลุมศพของพ่อเลี้ยงยูกิ ^///^)

ซักวันนึงนะ! สัญญา!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

(ป.ล.....ได้ข่าวว่านังโจ้ยังเป็นเด็กม.ปลาย....

และยังหา พ่อ ของ ลูก ไม่ได้เลย...)

ฝันไกลไปนิด...แต่เราก็จะฝันล่ะ!

จบ...(ดีกว่า...)...