บ้าน บ้าน บ้าน

มันเป็นเรื่องจริง...ที่พึ่งเกิดขึ้นกับเราและน้องเมื่อไม่นานมานี้เอง...

เรื่องของคนพี่...

วันนั้น คิดว่าเป็นวันพุธหรือพฤหัสที่ผ่านมา...เรามัวแต่อัพฟิคจนลืมเวลา ก็เลยขึ้นไปอาบน้ำดึกมากๆ

(ห้องเล่นคอมอยู่ชั้น 2 ห้องน้ำอยู่ชั้น3 ห้องนอนตัวเองอยู่ชั้น4...)

(รู้ยังว่าทำไมขาเราถึงได้โตวันโตคืน)

ปรากฏว่า...ตอนเรากำลังหลับตาล้างหน้าอยู่

พอลืมตาขึ้นมาปุ๊บก็แอบอึ้ง...

เฮ้ย...เราลืมตารึยังวะ

มืดสนิท...

มืดแบบมองไม่เห็นอะไรซักอย่างเดียว ทั้งๆที่เราล้างหน้าอยู่หน้ากระจก มันก็น่าจะพอเห็นเงาตัวเองซักกะติ๊ด

แล้ววินาทีต่อมาเราก็มองเห็นเหมือนเดิม

ก็เงาเราปกติ

ไฟดับ? หรือว่า เราเล่นคอมนานจนเบลอไปเอง?

เออ...ช่างมันเหอะ (นั่นคือความคิดตอนนั้น)

เสร็จแล้วเราก็เดินออกจากห้องน้ำไปหยิบผงซักฟอกมาซักเสื้อใน

ก็เลยเปิดประตูห้องน้ำค้างไว้

แล้วตอนนั้นเราก็มองไปที่หน้าต่างนอกห้องน้ำ...

ตรงหน้าต่างบานนั้นจะมีราวตากผ้าอยู่

แล้วเสื้อกล้ามของน้องที่แขวนไว้ก็กำลังสะบัดตามแรงลม...

สะบัด...อยู่ตัวเดียวจากเสื้อเป็นสิบตัวทั้งราว...

นึกภาพออกป่ะ? เสื้อเป็นสิบแขวนอยู่นิ่งสนิท แต่อีกตัวนี้ตัวเดียวแกว่งอย่างกับเล่นชิงช้า...

ลมเข้าใจพัดจัง...

เราก็ยังพยายามไม่คิดอะไร บอกตรงๆว่าตอนนั้นไม่กลัวเลย (แต่ตอนนี้หนูกลัวแล้ว แง...)

ก็เดินไปตากผ้า แล้วก็ขึ้นไปห้องนอนตัวเอง

ตอนนั้นไม่รู้สึกถึงลมซักกะแอะ

แต่ในห้องนอน(ขนาดเล็กมากๆ)ผ้าม่านตรงจุดที่ไม่ได้อยู่ทางลมเลยกลับสะบัด

สะบัดแบบเอาเป็นเอาตาย

แต่เราก็ไม่รู้สึกถึงลมอีกเช่นกัน...

อะไรของมันวะ

แล้วอยู่ดีๆเราก็ได้ยินเสียงผ้าใบอะไรซักอย่างสะบัด เสียงดังมากๆเหมือนสะบัดอยู่ในบ้านเราเอง

ตอนนอนก็คิดแบบว่า จะเล่นอะไรกับเราเหรอคะ?

ก็เลยแผ่เมตตาไป

แล้วก็นอนต่อ

แต่นอนหลับไม่ค่อยสนิทนักหรอกเพราะเสียงมันดังอยู่นานมากๆ

จบเรื่องของคนพี่...

เรื่องของคนน้อง

วันนั้นหนูนอนไม่หลับ ก็เลยได้ยินเสียงพี่โจ้เดินขึ้นมาชั้น3

ลืมบอกไป หนูนอนห้องป๊ากับแม่ที่ชั้น3 แต่พี่โจ้นอนชั้น4

ก็นอนฟังเสียงพี่โจ้อาบน้ำอยู่ แล้วก็มองไปที่แสงไฟห้องน้ำ

แล้วอยู่ดีๆทุกอย่างก็มืดสนิท

หนูงี้กรี๊ด ขนลุกขึ้นมาทั้งตัวเลย แล้วก็ดิ้นถอยหลังเหมือนแบบเวลาเราจะหนีอะไรซักอย่าง

ทีนี้อยู่ดีๆไฟห้องน้ำก็สว่างเหมือนเดิม

แถมพี่โจ้ก็ยังสติแข็งเหมือนเดิม

ปกติถ้าพี่โจ้รู้ว่าหนูอยู่นอกห้องแล้วอยู่ดีๆไฟห้องน้ำปิด เขาก็จะตะโกนด่า

แต่ถ้าเขารู้ว่าไม่มีใครอยู่นอกห้องน้ำ ส่วนใหญ่เขาก็จะทำเฉยๆ อาบต่อรอไฟมา

จริงๆพี่โจ้กลัวผีมากๆ แต่ไม่รู้ว่าทำไมเวลาเจออะไรแบบนี้เขาก็จะนิ่ง...จนบางทีก็น่ากลัวกว่าผีซะอีก

ข้ามเรื่องน่ากลัวของพี่โจ้ไปก่อน...

ปกติแล้วเวลาไฟดับหรือแค่กระตุกปุ๊บ แอร์ในห้องก็จะปิดไปเลย แล้วทุกคนก็จะนอนอบกันอยู่ในห้อง

ตื่นมาทีเหงื่อท่วม

หนูก็เลยว่าจะลุกไปเปิดแอร์ใหม่

แต่แอร์มันก็ยังเปิดอยู่ปกติ

อ้าว? ตกลงไฟมันดับรึเปล่าล่ะเนี่ย

หนูก็หันไปมองนาฬิกาที่วีดีโอ กับวิทยุ

สองอย่างนี่ก็เหมือนกันที่พอไฟดับปุ๊บ

ก็จะรีเซ็ทตัวเองเป็น00:00

แต่มันก็ปกติ นาฬิกาบอกเวลาประมาณเที่ยงคืน

ปกติ...เหมือนเดิม?

พอคิดแบบนี้หนูก็เริ่มนอนไม่หลับ

กลัว...

หนูหันไปมองผ้าม่านแล้วก็เห็นว่ามันสะบัดแรงมากๆแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

ก็เลยยิ่งกลัวหนัก

แล้วอยู่ดีๆก็ได้ยินเสียง

เหมือนผ้าม่านหรือผ้าใบอะไรใหญ่ๆซักอย่างสะบัดเเรงๆ

หนูเลยนอนคลุมโปงไปเลย

เสียงผ้าสะบัดดังอยู่ทั้งคืน จนหนูนอนไม่หลับ

แต่ว่าพอตอนเช้า

ไปถามแม่กับป่ะป๊าว่าเมื่อคืนได้ยินเสียงอะไรสะบัดรึเปล่า หรือว่าเห็นไฟดับบ้างไหม?

เขาก็บอกว่าไม่มี

ทั้งๆที่เมื่อคืนแม่บ่นว่านอนไม่หลับตื่นอยู่เกือบทั้งคืน (อาการปกติของคนวัยทอง)

แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเป็นพิเศษ

อ้าว?

แล้ว...เมื่อคืนมันอะไรอ่ะ?

เอ๊ะ?

ตกลงนี่มันเรื่องอะไรกันล่ะเนี่ย?

จบเรื่องของคนน้อง

ตอนนั้นไม่รู้สึกกลัวเลยสำหรับเรื่องนี้

แต่พอได้คุยกับพิซซ่า(น้องสาว)ดีๆ ก็ขนลุกกันขึ้นมาทั้งคู่เลย

แสดงว่าสองคนเห็นไฟดับเวลาเดียวกัน แต่ป๊ากับแม่ไม่เห็น ทั้งๆทึ่ก็ยังไม่หลับกันทั้งคู่

แล้วยังเรื่องเสียงผ้าใบสะบัดอีก

เสียงดังมากๆ แต่ป๊ากับแม่ก็ไม่รู้เรื่อง

...

เอ๊ะ? ยังไง...

...

...

??????????????????????????????ท

edit @ 2006/04/02 13:17:39