ถึงเจ้าชายของฉัน
posted on 07 Sep 2005 22:45 by renile in My-Lifeถึงเจ้าชายในฝันที่รัก
คุณคงจะแปลกใจว่าอยู่ๆก็ถึงมาเขียนจดหมายหานะ
ก็ไม่ใช่เรื่องอะไรสลักสำคัญหรอกค่ะ
ก็แค่...
อยากจะบอกว่า
ลาก่อนและจงหายไปซะ
คุณเจ้าชายผู้รูปหล่อ ใจดี โรแมนติก
เจ้าชายที่จะยื่นมือมาให้และบอกว่า ไม่เป็นไรแล้วนะ
เจ้าชายที่จะกอดอย่างอ่อนโยน
เจ้าชายที่จะมาปกป้องเราได้
เจ้าชายที่จะทะนุถนอมเรา
ขอโทษนะ...แต่ว่าคนที่เราเลือกน่ะ
ไม่ใช่เจ้าชาย
ไม่ใช่เจ้าชายขี่ม้าขาว ที่อยู่บนปราสาทหลังโตอันสูงส่ง
ไม่ใช่เจ้าชายที่ยื่นช่อดอกไม้สวยงามให้กับเรา
...จะไม่มีอีกแล้วล่ะ...
ภาพของเด็กผู้หญิงที่เหลือบขึ้นมองหน้าต่างปราสาทบ่อยๆ
...เพื่อหวังว่าจะได้เห็นหน้าเจ้าชายซักครั้งหนึ่ง
รีบตื่นแต่เช้าตรู่
...เพื่อจะได้มีโอกาสเดินสวนกันห่างๆ
นั่งฝันหวานพร่ำเพ้อว่าวันนึงเจ้าชายจะมารับไป
ต่อจากนี้...
คนที่จะทำให้เราวิ่งลงจากตึกเรียนแทบตาย
เพื่อมาดักรอ
คนที่จะทำให้เราหยุดร้องไห้
-ด้วยรอยยิ้มและคำปลอบใจ
คนที่โทรไปกวนง๊องแง๊งได้
-ทุกครั้งที่เหงา(และนายไม่ได้หูตึงจนไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์)
คนที่เราอยากจะอารมณ์ดีใส่ทุกครั้ง
-เผื่อจะทำให้วันของนายสดใส
นายคนนั้น...ก็แค่...3 คำง่ายๆ
"เพื่อนร่วมรบ"
เราอาจจะคิดเกินเลย แต่เราก็ดีใจที่ได้คิด เราอาจจะคิดไปเอง
แต่อย่างน้อย
ตอนที่อยู่ด้วยกัน
ไม่ว่าจะสองคน สามคน หรือกับพรรคพวกทั้งหมด
เราก็สุขใจ
ก็แอบอยากรู้นิดๆ
นายมีความสุขไหม
แต่ว่าจะให้ถามไปเนี่ย...
ก็ช่างมันเถอะ
รอวันที่เราพร้อมก่อนดีกว่า
ตอนนี้ก็จะตามล่า ตามไล่ ต่อไป
อยากจะเจอกันในสนามรบของวันพรุ่งนี้
เข้าใจไหมคะเจ้าชาย
เจ้าชายน่ะคือสิ่งที่อยู่สูง
สิ่งที่เป็นได้แค่ความฝัน
สวยงาม...
แต่ก็กินไม่ได้
(ก็ไม่ได้คิดจะเอามากินหรอกน่ะ)
คนรอบข้างรายล้อมคุณอยู่มากมาย
ต่อให้คุณจะเลือกคนๆนี้ก็ตาม คุณก็ไม่อาจจะทนรับได้ตลอดไปหรอก
เราคนนี้น่ะนะ
ไม่ต้องการให้ใครมาปกป้องตลอดเวลา
ไม่ต้องการคนที่เดินด้วยแล้วมีแต่คนมอง
มองว่าคุณคือเจ้าชาย
คุณควรคู่กับเจ้าหญิง ไม่ใช่นักรบเถื่อนๆแบบนี้
ทหารอย่างฉันน่ะ
ต้องการแค่คนที่หันหลังชนกันตอนถูกศัตรูล้อมกรอบเข้ามา
คนที่ตบหัวทักทายว่าทำไมทำหน้ายุ่ง
คนที่นั่งอยู่ข้างๆตอนที่เราร้องไห้
เพราะฉะนั้นก็
ลาก่อนนะคะ
เจ้าชายที่แสนดี
ขอให้คุณเจอเจ้าหญิงที่เพียบพร้อม และน่ารัก
อยู่ในความฝันไปอย่างสงบสุขเถอะค่ะ
อวยพรให้เราด้วยนะ
บ๊ายบายค่ะ เจ้าชาย

เย้! เพราะจะเริ่มเดินหน้าต่อไปล่ะ!
อ๊ะ แต่คนที่เข้ามาอ่านอย่าเอาไปเล่าต่อนะคะ
อายเค้า...(แล้วตอนเขียนมันไม่อาย)
#1 By ReNile on 2005-09-07 22:52